Notice and Severance
الزامات اطلاعرسانی
در افغانستان، اخطار و خاتمه قرارداد تابع قانون کار ۲۰۰۷ (روزنامه رسمی شماره ۹۱۴) است.
هر یک از طرفین میتواند با ارائه اخطار کتبی یکماهه، قرارداد استخدام را خاتمه دهد. در مقابل، یک کارگر دارای قرارداد مدتدار میتواند، پیش از انقضای آن، قرارداد را با یا بدون اطلاع قبلی فسخ کند، در صورتی که کارفرما به قرارداد یا قانون تخلف کرده باشد یا در صورتی که کارگر از بیماری طولانیمدت/غیرقابل علاج، ناتوانی یا مانع مشابهی رنج ببرد؛ در چنین مواردی، کارگر (یا نماینده او) باید وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولین را نیز مطلع سازد تا از بروز اختلافات جلوگیری شود.
قرارداد مدتدار همچنین میتواند توسط کارگر، با اطلاع یا بدون اطلاع قبلی، در صورت نقض تعهدات قراردادی یا تخطی از مقررات قانونی توسط کارفرما، فسخ شود.
قانون، قاعده کلی «پرداخت به جای اطلاع قبلی» را تعیین نکرده است، اما در صورتی که اشتغال به دلایل خاصی از جانب کارفرما پایان یابد—متوقف شدن کار، انحلال/کاهش نیروی کار، محکومیت نهایی که مانع کار میشود، یا امتناع از بازگشت به شغل قبلی پس از انتصاب مجدد—پرداخت مزایای پایان کار را الزامی میداند؛ این مزایا معادل یک ماه حقوق (به همراه مزایای جانبی) برای یک سال خدمت، دو ماه برای بیش از یک تا پنج سال، چهار ماه برای پنج تا ده سال، و شش ماه برای بیش از ده سال.
منبع: §۲۴ و ۱۰۱ قانون کار افغانستان، ۲۰۰۷
حق سنوات
حق سنوات طبق قانون کار تنظیم میشود. در افغانستان، پس از خاتمه یا فسخ کار، هیچ حق متداولی برای حق سنوات وجود ندارد، مگر زمانی که این فسخ به دلایل زیر باشد:
- توقف فعالیتهای شرکت برای بیش از ۶ ماه؛
- انحلال یا کوچکسازی شرکت (تعدیل نیرو)؛
- محکومیت کیفری که مانع از ادامه انجام کار شود؛ و
- امتناع کارمند از انتصاب مجدد به سمت قبلی خود.
کارمندانی که به دلایل دیگر (رفتار یا ظرفیت) اخراج میشوند یا در مواردی که کارگر قرارداد را فسخ میکند، حق دریافت حق سنوات یا پاداش خاتمه خدمت را ندارند. قانون کار افغانستان مبلغ قابل پرداخت را کمک به کاریابی میداند که شامل دستمزدها، کمک هزینهها و سایر مزایا میشود. این مبلغ بسته به طول خدمت به شرح زیر است:
- یک ماه دستمزد برای کارگرانی که یک سال سابقه خدمت دارند؛
- دو ماه دستمزد برای کارگرانی که یک تا پنج سال سابقه خدمت دارند؛
- چهار ماه دستمزد برای کارگرانی که پنج تا ده سال سابقه خدمت دارند؛
- شش ماه دستمزد برای کارگرانی که بیش از ده سال سابقه خدمت دارند
همچنین کارفرما موظف است فهرستی از کارکنانی که قراردادشان فسخ شده است را با شرح شرایط و تجربه آنها به وزارت کار و امور اجتماعی یا نمایندگیهای استانی آن ارائه دهد.
منبع: §۲۵ قانون کار افغانستان، ۲۰۰۷
Related Items
امنیت اشتغالالزامات اطلاعرسانی
در افغانستان، اخطار و خاتمه قرارداد تابع قانون کار ۲۰۰۷ (روزنامه رسمی شماره ۹۱۴) است.
هر یک از طرفین میتواند با ارائه اخطار کتبی یکماهه، قرارداد استخدام را خاتمه دهد. در مقابل، یک کارگر دارای قرارداد مدتدار میتواند، پیش از انقضای آن، قرارداد را با یا بدون اطلاع قبلی فسخ کند، در صورتی که کارفرما به قرارداد یا قانون تخلف کرده باشد یا در صورتی که کارگر از بیماری طولانیمدت/غیرقابل علاج، ناتوانی یا مانع مشابهی رنج ببرد؛ در چنین مواردی، کارگر (یا نماینده او) باید وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولین را نیز مطلع سازد تا از بروز اختلافات جلوگیری شود.
قرارداد مدتدار همچنین میتواند توسط کارگر، با اطلاع یا بدون اطلاع قبلی، در صورت نقض تعهدات قراردادی یا تخطی از مقررات قانونی توسط کارفرما، فسخ شود.
قانون، قاعده کلی «پرداخت به جای اطلاع قبلی» را تعیین نکرده است، اما در صورتی که اشتغال به دلایل خاصی از جانب کارفرما پایان یابد—متوقف شدن کار، انحلال/کاهش نیروی کار، محکومیت نهایی که مانع کار میشود، یا امتناع از بازگشت به شغل قبلی پس از انتصاب مجدد—پرداخت مزایای پایان کار را الزامی میداند؛ این مزایا معادل یک ماه حقوق (به همراه مزایای جانبی) برای یک سال خدمت، دو ماه برای بیش از یک تا پنج سال، چهار ماه برای پنج تا ده سال، و شش ماه برای بیش از ده سال.
منبع: §۲۴ و ۱۰۱ قانون کار افغانستان، ۲۰۰۷
حق سنوات
حق سنوات طبق قانون کار تنظیم میشود. در افغانستان، پس از خاتمه یا فسخ کار، هیچ حق متداولی برای حق سنوات وجود ندارد، مگر زمانی که این فسخ به دلایل زیر باشد:
- توقف فعالیتهای شرکت برای بیش از ۶ ماه؛
- انحلال یا کوچکسازی شرکت (تعدیل نیرو)؛
- محکومیت کیفری که مانع از ادامه انجام کار شود؛ و
- امتناع کارمند از انتصاب مجدد به سمت قبلی خود.
کارمندانی که به دلایل دیگر (رفتار یا ظرفیت) اخراج میشوند یا در مواردی که کارگر قرارداد را فسخ میکند، حق دریافت حق سنوات یا پاداش خاتمه خدمت را ندارند. قانون کار افغانستان مبلغ قابل پرداخت را کمک به کاریابی میداند که شامل دستمزدها، کمک هزینهها و سایر مزایا میشود. این مبلغ بسته به طول خدمت به شرح زیر است:
- یک ماه دستمزد برای کارگرانی که یک سال سابقه خدمت دارند؛
- دو ماه دستمزد برای کارگرانی که یک تا پنج سال سابقه خدمت دارند؛
- چهار ماه دستمزد برای کارگرانی که پنج تا ده سال سابقه خدمت دارند؛
- شش ماه دستمزد برای کارگرانی که بیش از ده سال سابقه خدمت دارند
همچنین کارفرما موظف است فهرستی از کارکنانی که قراردادشان فسخ شده است را با شرح شرایط و تجربه آنها به وزارت کار و امور اجتماعی یا نمایندگیهای استانی آن ارائه دهد.
منبع: §۲۵ قانون کار افغانستان، ۲۰۰۷
