Is seksuele intimidatie een wereldwijd probleem?
Is seksuele intimidatie een wereldwijd probleem?
Ja, seksuele intimidatie is een wereldwijd probleem. Maar niet elk land gaat er op dezelfde manier mee om. In sommige landen bestaan aparte wetten tegen seksuele intimidatie, in andere landen niet. Soms wordt seksuele intimidatie geacht te vallen onder een breder begrip, bijvoorbeeld discriminatie. In andere landen wordt het expliciet benoemd. De mate van tolerantie tegenover seksuele intimidatie verschilt van land tot land en van cultuur tot cultuur.
Op internationaal niveau is er overeenstemming: geweld tegen vrouwen is onacceptabel en moet uitgebannen worden.Meer hierover vind je op onze pagina Internationale regelgeving over seksuele intimidatie.
Voorbeeld van regionale wetgeving
In de meeste regionale mensenrechtenverdragen zijn aanknopingspunten te vinden over verplichtingen om geweld tegen vrouwen tegen te gaan. Daar valt ook seksuele intimidatie onder. Soms wordt dat specifiek benoemd. Dat is bijvoorbeeld het geval bij het Protocol bij het Afrikaans Handvest over mensen- en volkenrechten over de rechten van de vrouw in Afrika (ook bekend als het Maputo-protocol) van de Afrikaanse Unie. Het verplicht deelnemende staten gepaste maatregelen te treffen om:
- 'alle vormen van discriminatie tegen vrouwen te elimineren en gelijke toegang tot onderwijs en opleiding te verzekeren'
- 'vrouwen te beschermen tegen elke vorm van misbruik, daarbij seksuele intimidatie inbegrepen'
- 'transparantie te bewerkstelligen inzake aanname, promotie en ontslag van vrouwen en seksuele intimidatie te bestrijden en te bestraffen in het onderwijs en op het werk'
Voorbeelden van nationale wetgeving
Seksuele intimidatie op het werk is in Australië strafbaar sinds 1984, toen de Sex Discrimination Act van kracht werd.
De EU-richtlijn 2002/73/EC inzake Gelijke Behandeling van Mannen en Vrouwen op het Werk erkent seksuele intimidatie expliciet als een vorm van discriminatie sinds 2002. Alle lidstaten werden verplicht deze richtlijn om te zetten in nationale wetgeving met ingang van 2005. De richtlijn verplichtte echter niet om seksuele intimidatie op te nemen in het Wetboek van Strafrecht. Seksuele intimidatie opnemen in arbeidswetgeving, zoals Nederland heeft gedaan, is voldoende.
De Indiase Wet op Seksuele Intimidatie van Vrouwen op het Werk (preventie, verbod en remedie) is effectief sinds 2013 en stelt dat geen enkele vrouw onderworpen mag worden aan seksuele intimidatie op welke werkplek dan ook.
Zuid-Afrika verbiedt seksuele intimidatie op het werk in de arbeidswetgeving. Ook is seksuele intimidatie verboden bij wet nummer 17 uit 2011, ook bekend als de wet Bescherming tegen Intimidatie.
Menig ander land kent (nog) geen speciale wetgeving, zoals bijvoorbeeld Mali, Mauritanië, Kameroen, Iran en Saoedi-Arabië.
Meer informatie
- Om uit te zoeken wat de wet zegt in verschillende landen, bekijk het overzicht van arbeidsrecht wereldwijd van WageIndicator.
- Voor informatie over de wetgeving in Nederland, ga naar onze pagina's over arbeidsrecht en seksuele intimidatie, grensoverschrijdend gedrag en seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Wat staat er in cao's over seksuele intimidatie op het werk?
Wetgeving is niet voldoende om seksuele intimidatie te voorkomen, uit te bannen en slachtoffers te ondersteunen. Daarvoor is ook de inzet van organisaties zelf nodig. Wetgeving biedt hen de kaders om nader beleid te ontwikkelen. Zie daarvoor: Beleid tegen seksuele intimidatie en Seksuele intimidatie – wat te doen In de wereld van werk kunnen in cao's nadere afspraken gemaakt worden, bijvoorbeeld over instrumenten als klachtenregelingen. Cao's zijn te vinden in de CAOWijzer van Loonwijzer.
