Wat is de economische schade als gevolg van seksuele intimidatie op het werk?

Wat is de economische schade van seksuele intimidatie op het werk?

Nog afgezien van de emotionele en sociale prijs die slachtoffers betalen, kan seksuele intimidatie ook de organisatie in bedrijfseconomisch opzicht schaden. Seksuele intimidatie kan leiden tot stijging van ziekteverzuim, een groter verloop onder het personeel en een afname van kwaliteit, prestaties en productiviteit.

A. Productiviteit

Slachtoffers van seksuele intimidatie kunnen onder hun normale niveau gaan functioneren, omdat ze zich niet veilig voelen. Plegers van seksuele intimidatie belemmeren hun slachtoffers in hun functioneren en daarmee in hun loopbaanmogelijkheden. Daardoor lijdt het bedrijf schade omdat de beste kandidaat voor een bepaalde positie niet de kans krijgt door te stromen. Daar komt nog bij dat managers zich bezig moeten houden met 'damage control': de bestrijding van (de gevolgen van) seksuele intimidatie voor de werkcultuur. Deze tijd kunnen ze niet besteden aan meer productieve werkzaamheden.

B. Moraal op de werkvloer

De moraal in de werkorganisatie heeft eronder te lijden. Dreiging van seksuele intimidatie, een vijandige werkomgeving, en de daarmee samenhangende conflicten en stress, kunnen de moraal op de werkvloer ernstig naar beneden halen.

C. Verloop onder het personeel

Een lager moraal brengt het risico op vertrekkend personeel met zich mee. Werkgevers lopen het gevaar hun getalenteerde mensen te verliezen ten gevolge van seksuele intimidatie of een vijandige werkomgeving. Niet alleen de slachtoffers zelf, maar ook omstanders en collega's die dit tegen hun wil moeten aanzien, zullen willen vertrekken uit die omgeving.

D. Directe kosten

Werkgevers dragen ook de schade als gevolg van ziekteverzuim, uitkeringen en schadevergoedingen, net als de kosten voor advocaten en een eventuele rechtsgang.

E. Aansprakelijkheid

Er zijn landen waar werkgevers aansprakelijk kunnen worden gesteld als seksuele intimidatie zich op het werk voordoet en de werkgever er niet alles aan heeft gedaan om dit te voorkomen of ertegen op te treden. Ook in Nederland zijn hiervan succesvolle voorbeelden. Een mijlpaal was een uitspraak van kantonrechter Rotterdam uit 1998, later bevestigd in hoger beroep. Een schadevergoeding vanuit de werkgever werd toegekend op grond van de zorgplicht van de werkgever (Burgerlijk Wetboek, artikel 7:658). Ook in een uitspraak uit 2021 van het Gerechtshof Amsterdam is bevestigd dat de werkgever aansprakelijk is als hij onvoldoende actie neemt tegen seksuele intimidatie. Bovendien kan de werkgever in zo'n situatie veroordeeld worden tot een veel hogere ontslagvergoeding. De Rechtbank Amsterdam heeft bijvoorbeeld een werkgever veroordeeld tot het betalen van een billijke vergoeding van € 350.000, omdat de werkgever onvoldoende had ingegrepen tegen een onveilige en vrouwonvriendelijke werkcultuur.