Werken in de randen van de nacht vormt extra belasting (30-04-2013)
Onregelmatig werk, ook in de ‘randen van de nacht’, vormt een extra belasting ten aanzien van herstel, gezondheid en mate van functioneren op het werk. Met name de ultralate dienst kan als zwaarder worden aangemerkt ten opzichte van de ultravroege dienst. Dat blijkt uit een onderzoek van FNV Bondgenoten, dat een onderzoek heeft gedaan onder werknemers naar hun ervaringen met het werken in de 'randen van de nacht'.
Uit het onderzoek kon een aantal opvallende conclusies worden getrokken. Zo komt ultravroeg werk vooral voor in de industrie, metaal en transport. Ultralaat werk komt vooral voor in de horeca en zorg en ook in de industrie en transport. Overwerk komt veel voor, tussen 8 en 9 uur per week. Dat terwijl het werken in de randen van de nacht al zeer belastend is.
Werken in de randen van de nacht leidt tot een verstoring van de werk-privébalans voor 40 tot 50% van de respondenten. Ook heeft het negatieve effecten op rust en herstel: korter slapen (40 tot 45%), problemen met inslapen (25% ultralaat) en vermoeidheid (75%). Werken in de randen van de nacht leidt voor sommigen bovendien tot maag- en darmklachten (20% ultralaat, 13% ultravroeg), een vermindering van alertheid (20%) en tot onveiligheid op het werk.
De zeggenschap van werknemers over planning en rooster is nog onvoldoende. Ruim een derde van de ultralaat werkenden geeft aan dat zij het werken in de randen van de nacht ervaren als een nachtdienst, en dat zij “graag minder diensten zouden draaien”. Ouderen hebben daarbij meer moeite met ultralate diensten en jongeren meer moeite met ultravroege.
Het onderzoek is gehouden in samenwerking met Stichting Loonwijzer onder 3000 respondenten. Respondenten zijn geworven via de website en nieuwsbrieven van FNV Bondgenoten. Naast leden van FNV Bondgenoten die werden verzocht mee te werken aan het onderzoek, kon iedereen deelnemen aan het onderzoek. De vragen zijn beantwoord in de periode van oktober 2010 tot maart 2011.
