Vrouwelijke journalisten balen van loonachterstand op mannen (07-03-2012)
Vrouwelijke journalisten krijgen minder betaald, minder toeslagen of onkostenvergoedingen en hebben minder vaak een vaste aanstelling dan hun mannelijke collega’s. Dat weten ze en mede daarom zijn ze minder vaak tevreden met hun loon, hun werkomgeving en – inderdaad - hun collega’s, dan mannen. Toch blijkt het lastig om deze situaties van feitelijke discriminatie op arbeidsvoorwaarden in gunstige zin om te buigen. Deze observatie voor journalisten strookt met de algehele achterstelling van vrouwelijke werknemers ten opzichte van mannen, ongeacht beroep, sector of regio waarin ze werken. Het is wel opvallend dat deze structurele ongelijkheid qua arbeidsvoorwaarden ook taai blijkt te zijn onder journalisten, die er toch om bekend staan dat ze goed zijn geïnformeerd en assertief genoeg om dingen voor elkaar krijgen.
Mannelijke journalisten verdienen meer dan vrouwelijke collega’s in 16 bestudeerde landen, uit de EU, de voormalige Sovjet Unie en in Midden- en Latijns Amerika. Het enige voordeel dat deze vrouwen in het algemeen boven hun mannelijke collega’s blijken te genieten is meer vrijwaring van onaangename arbeidstijden, weekend- en avonddiensten, als ook van telewerk. Toch weegt dit voordeel klaarblijkelijk niet zwaar genoeg om ze even tevreden te maken over hun baan als de mannen waarmee ze verder op voet van gelijkheid werken.
Dit zijn de belangrijkste uitkomsten uit het rapport Gender Pay Gap in Journalism, maart 2012. Het is gebaseerd op de internationale dataset van lonen per beroep, data die zijn verzameld met de Wage Indicator salaris enquetes, van 2009 tot 2011. In deze periode vulden bijna 2.000 journalisten wereldwijd de vragenlijst in.
